Leonard+Denkowski

Hm. Leonard Denkowski, Harcerz Rzeczypospolitej
[zamieszczony tu życiorys jest skrótem biogramu, który ukaże się w książce „Tropem naszej drużyny”. W późniejszym czasie, po opublikowaniu książki, zostanie za zgodą autora przywołany w całości]

Urodził się 24 sierpnia 1929 rok w Ostrowcu Świętokrzyskim. Tam dwa lata przed wojną wstąpił do Gromady Wilcząt. Jesienią 1944 r., w końcowym okresie wojny w Stalowej Woli podjął służbę harcerską wstępując do 1 Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta. W 1945 roku ukończył kurs drużynowych Rzeszowskiej Chorągwi Harcerzy, gdzie zaliczył Próbę Drużynowego. Uczestniczył w pierwszym po wojnie obozie Hufca Harcerzy Stalowa Wola. Po przyjeździe na Śląsk, od jesieni 1946 roku pełnił służbę jako przyboczny, a potem drużynowy 3 Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki. Do likwidacji Związku Harcerstwa Polskiego prowadził w Hufcu Zabrze referat drużyn i pełnił funkcję zastępcy komendanta hufca. Wstąpił do konspiracyjnej organizacji działającej na terenie szkół średnich w Zabrzu – Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej. Po dekonspiracji organizacji aresztowany, zwolniony z mocy amnestii, ale nadal inwigilowany, a w 1950 r. relegowany z drugiego roku Politechniki Śląskiej. W 1956 roku został absolwentem Politechniki Krakowskiej, magistrem inżynierem mechaniki. Po odrodzeniu harcerstwa prowadził w Zabrzu 2 Kadrową Drużynę Harcerzy im. A. Kawika (będącą zarazem kursem zastępowych). Od 1957 roku podjął służbę w Hufcu Gliwice. Był drużynowym 4 Drużyny Harcerzy im. Wincentego Styczyńskiego przy Szkole Zawodowej przy ul. Barlickiego i komendantem obozu drużyny w Ślesinie 1958 roku. Wiosną 1959 roku został delegatem Hufca Gliwice-Miasto na Zjazd ZHP

Od lewej: Leonard Denkowski, Jan Żeliński, Stanisław Ciechanowski, Zbigniew Gregorowicz

W 1958 roku najważniejszym i ważącym na dalszych losach harcerstwa gliwickiego polem służby instruktorskiej Leonarda Denkowskiego stało się kształcenie kadry; z gronem instruktorów stanowiących zalążek kręgu "WIR" podjął się prowadzenia kursu drużynowych harcerzy. Zajęcia szkoleniowe śródroczne prowadzone przez kadrę kręgu "WIR" poprzedzały kurs obozowy, który w ramach Centralnej Akcji Szkoleniowej Chorągwi Katowickiej odbył się w Kuczowie, latem 1959 roku. Phm. Leonard Denkowski był komendantem Kursu Drużynowych Harcerzy „WIR”.





Na palu totemowym - wymieniono członków komendy kursu. Obok nazwiska komendanta - jego puszczańskie godło nadane na kursie podharcmistrzowskim - "Dzięcioł Czubaty"

Wyszkoleni na tym kursie drużynowi kontynuowali zawarte na obozie przyjaźnie i zdobywali dalsze doświadczenia jako członkowie Kręgu Pracy Drużynowych Drużyn Starszoharcerskich „WIR”. Leonard Denkowski stał na czele kręgu jako pierwszy drużynowy do 1961 roku. Z tego okresu pochodził m.in. zwyczaj nadawania członkom kręgu, którzy przeszli „próbę wodzów” honorowego epoletu „WIR-u”.



Tradycję tę podtrzymywano w kręgu „WIR” do początku lat osiemdziesiątych. Leonard Denkowski zorganizował zimowisko kursowe „WIR-u” w Szczyrku, następnie prowadził obóz wędrowny Kręgu „WIR” w Sudetach. Wraz z instruktorami kręgu zorganizował Złaz Drużyn Starszoharcerskich i Manewry Techniczne Drużyn Specjalistycznych Chorągwi nad jeziorem Dzierżno w 1960 roku. W następnym roku wraz z „WIREM” zorganizował i prowadził Akcję Kaszuby 61 – zespół obozów wędrownych drużyn starszoharcerskich Hufca Gliwice-Miasto nad Jeziorem Charzykowskim. Pracował jako projektant w „Biprohucie” i Biurze Projektów i Dostaw Urządzeń Hutniczych. Jest właścicielem lub współwłaścicielem 20 patentów. W 1978 roku był współzałożycielem Kręgu Dawnych Instruktorów Harcerskim „Wiarus”.